چرا وقتی می‌توانستم سفر کنم، نکردم!

اولین موضوعی که در 35 موضوع غبطه برانگیر در پیری مطرح شده است سفر کردن می باشد. سفر موضوعی که همه ما به مفید بودن آن اعتقاد داریم اما اعتقاد بی عمل است. سفر در دیدگاه خیلی از ما انسان ها شامل چند گزینه محدود است:

1. سفر باید لاکچری باشد. در یک هتل خوب، غداهای آماده یا بال و جوج بازی، هواپیما و قطار درجه یک.

2. سفر ما محدود است به نوروز ( که بدترین زمان برای سفر است) یا تابستان یا مناسب های خاص که همه جا شلوغ است.

3. سفر به جاهای خیلی خیلی شناخته شده یا جاهایی که شاید 2000 به توان 35648 بار به آنحا رفته باشیم.

 

سفر لاکچری یعنی دوستان خوب در جاهای آرام (بعضی وقت ها هم شلوغ) در یک زمان مناسب (یک آخر هفته وسط پاییز که کسی در شمال نیست شایدم زمستان). زمان مناسب مهم ترین قسمت یک سفر است. سفر باید سبک باشد… گاهی اوقات مثل یک هیچ هایکر سفر کنید. سبک، آسوده و سرشار از زندگی.

دارم تلاش می کنم که بیشتر سفر کنم اما در حال حاضر مشغله کار و یادگیری یک زبان جدید (فرانسه) فعلا این توان را از من گرفته است. به امید روزی که بتوانم بیشتر سفر کنم.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>