Travel brings wisdom – part 1

پیش نوشت:

سفری که در آن حداقل 4 برنامه نویس وجود داشته باشد به قطع یقین به شما خوش خواهد گذشت :دی


 

اولین مطلبی که دارم تحت عنوان Travel brings wisdom می نویسم مربوط به طبیعت گردی در استان اردبیل است. تعطیلات خرداد ماه این اجازه رو داد که بدون مرخصی از یک سفر لذت بخش نهایت استفاده رو ببرم و چیزهای زیادی کسب کنم.

اگر در خرداد ماه قصد سفر به جایی غیر از شمال را داشته باشید به احتمال زیاد با کمی گوگل کردن نئور بهسوباتان را خواهید یافت. آب و هوای خوب، مناظر دیدنی و احتمالا همسفرهای دوست داشتنی ماحصل این سفر خواهد بود.

جسم

نئور به سوباتان در برنامه هایی که به صورت تور برگزار می شوند معمولا سه روزه هستند اما ما این مسیر را در دو روز طی کردیم – طول مسیر تقریبا 22 کیلومتر است. سفر به دو قسمت برای من تقسیم می شد: قسمت اول و قسمت دوم :)))))

قسمت اول که از روز شروع (دوشنبه) تا پایان همان روز بود و قسمت دوم که از روز سه شنبه شروع شد. روز اول با کوله کشی سنگینی همراه بود؛ تقریبا 14 کیلومتر مسیر را رفتیم و شب در جایی کنار رودخانه استراحت کردیم. این بخش از مسیر جاذبه خاصی نداشت و عملا با جستجوهای در اینترنت کاملا در تضاد بود. طبق آنچه در هواشناسی مطرح شده بود قرار بود روزهای آفتابی و تا حدودی ابری را سپری کنیم اما از ساعت تقریبا 10 شب تا 6 صبح کلا باران بارید + رعد و برق هایی که در تقریبا در فاصله 500 متری از سطح زمین ایجاد می شد. حقیقتا ترسیده بودم و در اون موقع داشتم آلبالو خشکه ای که دوستی بهم امانت داده بود را می خوردم. کمی آن طرف تر دوستی آهنگ باران بزن را پلی کرده بود.

قسمت دوم شروع ماجراهای زیباتر و عکس های پروفایلی بود. همه چیز عالی سپری شد، منظره زیبا، هوا سوپر عالی و دوستان پر انرژی مثل روز گذشته. در پایان روز دوم شب را در جایی کنار منزل شخصی به نام آقا صمد کمپ کردیم. قرار بود شب باد زیادی بوزد که خدا رو شکر اینگونه نشد و ما توانستیم با اجرای بسیار زیبای سپهر رعیت دوست بازی 100 پرسش آلن دوباتن - فیلسوف سوئیسی- را انجام دهیم؛ بسی خندیدیم در این شب تاریک و پر ستاره. صبح پس از جمع کردن چادرها نیسان سواری به سمت تالش و جنگل گیسوم شروع شد. تقریبا تمام اعضا و جوارح درونی با هم مخلوط شدند. 4 ساعت سوار بر نیسان در یک مسیر خاکی و با چاله های چالش برانگیز. 4 شنبه و 5شنبه را در جنگل گیسوم سپری کردیم و 5شنبه شب پس از یک پیمایش 3 کیلومتری و بعضا هیچ تعدادی از دوستان خود را به جاده اصلی رساندیدم و سوار بر اتوبوس به سمت تهران برگشتیم.

در پارت 0 مجموعه travel brings wisdom اشاره شده بود که سفر برای روح و جسم است. موارد بالا تا حدودی به قدرت جسمانی مربوط بود. مسیر نسبتا سخت (نسبتا سخت تعریف من است چون زیاد طبیعت گردی نگرده ام؛ روزی خواهم گفت نسبتا آسان)، وزش باد، کوله کشی و … . از اینجا به بعد وارد توسعه مهارت فردی که در سفر کسب کرده ام می شوم.

روح و فکر

بازی 100 پرسش آلن دوباتن که 100 سوال فلسفی در باب زندگی امروزی بود شب را دگرگون کرد. فکر می کردم بازی برای جمع جذابیتی نداشته باشد و خجالت می کشیدم از مطرح کردنش اما سپهر با شوخی هایی که می کرد فضا را کلا عوض می کرد.

از دستاوردهای این سفر بود که بیشتر در جمع باشم. به دلیل دورنگرا بودنم گاهی اوقات تعامل با سایر انسان ها برایم سخت است :) – آدم گریز هم خودتی. سفر به صورت دسته جمعی را دوست نداشتم اما یک گروه خوب می تواند ورق را برگرداند.
باید یاد بگیرم که به خودم بیشتر مسلط باشم، عصبانی نشم و کمتر غر بزنم ( در سفر هیچکدام از اینها را انجام ندادم؛ با زندگی خارج از سفر (خانواده، کار، دایره دوستان دارم مقایسه می کنم). بیشتر مطالعه کنم، کمتر ایده آل باشم و بیشتر عمل گرا.

لحظه نگار

دریاچه نئور
دریاچه نئور

 

محل کمپ شب دوم - البته الان سپهر و حسام توی کادر هستند :دی
محل کمپ شب دوم – البته الان سپهر و حسام توی کادر هستند :دی

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید